الشيخ محمد علي الگرامي القمي

44

خدا در نهج البلاغه (فارسى)

ارادهء او بود ، به نوآورى برنهاد » « 1 » . « قدّر ما خلق فأحكم تقديره ، و دبّره فألطف تدبيره ، و وجّهه لوجهته فلم يتعدّد حدود منزلته ؛ آنچه آفريد جايش خالى بود ، و چه زيبا و عالى آفريد . پس از آفرينش نيز مديريّت آن را به دست گرفت و چه بهنجار و نيكو تدبير كرد . پديدگان را در مسير كمال قرار داد و زمينهء اوج و عروجشان را فراهم آورد تا در جايگاه ويژهء خود حركت كنند » « 2 » . « و نظم بلا تعليق رهوات فرجها ، و لا حم صدوع انفراجها ، و وشّج بينها و بين أزواجها ، و ذلّل للهابطين بأمره و الصّاعدين بأعمال خلقه حزونة معراجها . و ناداها بعد إذ هى دخان ، فالتحمت عرى أشراجها ، و فتق بعد الإرتتاق صوامت أبوابها ، و أقام رصدا من الشّهب الثّواقب على نقابها ، و أمسكها من أن تمور فى خرق الهواء بأيده ؛ خداوند آسمان را بىهيچ آويزه‌اى به نظم و نظام آورد ، و پستىها و شكافهاى آن را سامان داد ، و راههاى آن را به هم مرتبط ساخت ، و بين آسمانها ارتباطات نزديك و ملموس مقرّر داشت ، و عروج و صعود فرشتگانى را كه به فرمان او فرودآيند و كردار بندگانش را بالا برند هموار ساخت . خداوند به زبان تكوين ، آسمان را كه تودهء « دود » يا « گاز » بود به كمال فراخواند و آن را به تدبير آورد و سازمانى هماهنگ و به هم پيوسته

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 90 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبه 90 .